این مقاله به مفهوم گلوگاه (Bottleneck) در فرآیندهای سازمانی می‌پردازد و نشان می‌دهد که کندی عملکرد سازمان اغلب ناشی از نقاط پنهان انتظار در فرآیندهاست، نه صرفاً فعالیت‌های زمان‌بر. مقاله توضیح می‌دهد که تکیه بر برداشت افراد برای شناسایی گلوگاه‌ها کافی نیست و استفاده از داده‌های واقعی اجرا از طریق Process Mining می‌تواند تصویر دقیق‌تری از محل ایجاد تأخیر، صف و بازکاری ارائه دهد. همچنین نقش ابزارهایی مانند BPM، BPMS و RPA در شناسایی و رفع گلوگاه‌ها بررسی شده و تأکید می‌شود که حذف Bottleneck بیش از فناوری، نیازمند تصمیم مدیریتی و بازطراحی فرآیند است.

این مقاله به بررسی جایگاه و اختیارات ذیحساب در دستگاه‌های اجرایی می‌پردازد و نشان می‌دهد که اثربخشی اختیار قانونی او در رد یا توقف هزینه‌ها، بیش از آنکه به متن قوانین وابسته باشد، به نحوه طراحی فرآیندهای مالی و زمان ورود ذیحساب به چرخه تصمیم‌گیری بستگی دارد. قرار گرفتن ذیحساب در انتهای زنجیره تصمیم‌گیری، اختیار نظارتی او را به ابزاری تقابلی تبدیل می‌کند؛ در حالی‌که با استقرار سیستم‌های مالی فرآیندمحور و مداخله پیشگیرانه در مراحل اولیه تصمیم، می‌توان این اختیار را به سازوکاری مؤثر برای پیشگیری از ریسک‌های مالی و ارتقای پاسخ‌گویی تبدیل کرد.

مقاله حاضر به بررسی ریشه‌های پدیده «تعهد قبل از تخصیص اعتبار» در نظام اداری ایران می‌پردازد و آن را فراتر از یک تخلف فردی، ناشی از اختلال سیستمی در چرخه بودجه‌ریزی و اجرا معرفی می‌کند. شکاف زمانی بین برنامه‌ریزی عملیاتی و عدم قطعیت در تخصیص اعتبار، نقش اطلاعات ناقص و کنترل‌های صرفاً پسینی، از عوامل اصلی بروز این معضل برشمرده شده‌اند. مقاله با تأکید بر لزوم گذار از کنترل‌های واکنشی به کنترل‌های پیشگیرانه فرآیندی، راهکار اتصال یکپارچه فرآیندهای خرید و قرارداد به سیستم بودجه و اعتبارات را پیشنهاد می‌دهد تا از این طریق، تعهدات مالی به تصمیماتی آگاهانه، مستند و قابل دفاع تبدیل شده و از ایجاد تعهدات فاقد پشتوانه اعتباری جلوگیری شود.

این مقاله به پدیده‌ای می‌پردازد که در اغلب پروژه‌های BPMS (سیستم‌های مدیریت فرآیند کسب‌وکار) رخ می‌دهد؛ جایی که پس از استقرار سیستم، سازمان‌ها احساس می‌کنند عملکردشان بدتر شده است. نویسنده توضیح می‌دهد این حس در واقع ناشی از شفاف شدن مشکلات پنهان است، نه وخیم‌تر شدن وضعیت.