شرکت سرمایه‌گذاری کشاورزی کوثر

شرکت سرمایه‌گذاری کشاورزی کوثر در حوزه سرمایه‌گذاری در صنعت کشاورزی فعالیت می‌کند و ساختارهای عملیاتی آن به‌طور کامل از حالت سنتی خارج شده و مبتنی بر سیستم‌های مکانیزه است. بخش‌های تولیدی این مجموعه به‌صورت یکپارچه با سیستم‌های نوین، نوآورانه و فناورانه فعالیت می‌کنند. چنین رویکردی ایجاب می‌کند که واحد فناوری اطلاعات نیز همسو با مأموریت و فعالیت‌های کل هلدینگ حرکت کند.

با توجه به ماهیت کسب‌وکار، ذی‌نفعان این مجموعه متنوع هستند. فعالیت‌ها در قالب پنج SPU انجام می‌شود و همین موضوع باعث تفاوت در شرایط کاری، نوع تعاملات و ذی‌نفعان هر بخش شده است. پراکندگی جغرافیایی در نقاط مختلف کشور نیز بر این تنوع افزوده است. از سوی دیگر، تعدادی از شرکت‌ها در بازار بورس حضور دارند و ذی‌نفعان آنها سهامدارانی هستند که انتظارات مشخص و متفاوتی دارند. در کنار این موضوع، نوع فعالیت شرکت‌ها از جنس B2B است که ضرورت ارتباط یکپارچه با ذی‌نفعان سازمانی را دوچندان می‌کند.

در حال حاضر این هلدینگ دارای ۱۲ شرکت است که در عمل به ۲۲ شرکت عملیاتی تقسیم می‌شوند. برخی از این شرکت‌ها حاصل تجمیع سه شرکت با سه حوزه فعالیت متفاوت هستند. دلیل این ساختار، اجرای مدل زنجیره تأمین است. این مدل به معنای ارتباط گسترده با ذی‌نفعان بیرونی و در عین حال تعامل نزدیک و مستمر میان شرکت‌های درون مجموعه است.

چالش‌های شرکت سرمایه‌گذاری کشاورزی کوثر پیش از استفاده از نرم‌افزارهای «دیدگاه»

حاکمیت نگاه سنتی در مدیریت کشاورزی

با توجه به نوع فعالیت، یکی از چالش‌های اصلی، نوع نگاه سنتی حاکم بر بخش کشاورزی و مدیریت تولیدی بوده است. همسو کردن این نگاه با فناوری اطلاعات و تبدیل آن به رویکردی نوین، مهم‌ترین دشواری مسیر به شمار می‌رفت.

مقاومت مدیران در برابر یکپارچه‌سازی سیستم‌ها

در سال ۱۳۹۲ سیاست یکپارچه‌سازی سیستم‌های اطلاعاتی در تمام شرکت‌های تابعه طراحی شد. این تصمیم علاوه بر پیاده‌سازی زیرساخت‌های فنی، نیازمند تغییر نگرش مدیران سنتی بود؛ مدیرانی که در ابتدا احساس نیازی به این تغییر نداشتند. متقاعدسازی این افراد، تبیین دستاوردها و بیان مزایا و ارزش‌های ملموس برای آنها، زمان‌بر و چالش‌برانگیز بود. جلسات متعدد و توضیحات دقیق در این مسیر نقش مهمی داشت.

نبود مکانیزاسیون در بخشی از فرایندها و بوروکراسی اداری

پیش از این تغییرات، بخشی از فرایندها به‌صورت سیستماتیک انجام نمی‌شد و بوروکراسی اداری منجر به اتلاف زمان می‌شد. این موضوع سرعت تصمیم‌گیری و تعاملات سازمانی را تحت تأثیر قرار می‌داد.

پیچیدگی ساختار سازمانی و تعاملات درون‌گروهی

وجود ۱۲ شرکت و ۲۲ شرکت عملیاتی، اجرای مدل زنجیره تأمین و نیاز به ارتباط مستمر میان شرکت‌ها، سطح بالایی از پیچیدگی در تعاملات درون‌سازمانی ایجاد کرده بود. مدیریت این حجم از ارتباطات بدون بستر نرم‌افزاری یکپارچه، چالشی جدی برای واحد فناوری اطلاعات محسوب می‌شد.

دستاوردهای شرکت سرمایه‌گذاری کشاورزی کوثر

مهاجرت موفق به سیستم‌های یکپارچه اطلاعاتی

در نهایت، طی بازه‌ای حدود دو تا دو سال و نیم، تمامی شرکت‌های زیرمجموعه به همراه هلدینگ به سیستم‌های یکپارچه مهاجرت کردند، از فضای صرفاً TPS فاصله گرفتند و یک استراتژی سازمانی منسجم تا حد قابل قبولی پیاده‌سازی شد.

مکانیزه‌سازی فرایندها از زیرساخت تا اجرا

تحولات انجام‌شده از لایه زیرساخت، شامل تأمین تجهیزات و ایجاد بسترهای فنی، تا اصلاح رویه‌های داخلی را در بر گرفت. تبدیل فرایندهای سنتی به فرایندهای مکانیزه، با وجود مقاومت‌های اولیه، در نهایت به بهبود کارایی و انسجام عملیاتی منجر شد.

افزایش دقت هم‌زمان با افزایش سرعت

کاهش زمان انجام کارها در حوزه فناوری اطلاعات به معنای کاهش دقت نیست. برعکس، برای این حوزه همواره با افزایش دقت همراه است. استفاده از فناوری، دقت را بالا می‌برد و در نتیجه اثربخشی فعالیت‌ها نیز افزایش پیدا می‌کند.

تقویت مدل زنجیره تأمین در کل هلدینگ

یکی از دستاوردهای مهم این تحول، تقویت مدل زنجیره تأمین در مجموعه بوده است. تمامی شرکت‌های زیرمجموعه در تعامل نزدیک با یکدیگر فعالیت می‌کنند؛ منافع آنها به‌هم گره خورده، نیازهای یکدیگر را تأمین می‌کنند و هم‌پوشانی عملیاتی دارند.

تسهیل ارتباطات با بستر مکاتبات اداری «دیدگاه»

بستر مکاتبات اداری «دیدگاه» نقش مهمی در تسهیل این تعاملات ایفا کرده است. این سامانه باعث افزایش سرعت و دقت ارتباطات، ایجاد آرشیو منسجم و شکل‌گیری داده‌های قابل‌دسترس از سوابق گذشته شده است. نتیجه این سطح از تعامل، افزایش قابل توجه مراودات درون‌گروهی نسبت به دهه گذشته بوده است.

افزایش شفافیت، تعامل اقتصادی و درآمد

آگاهی شرکت‌ها از نیازهای یکدیگر افزایش یافته و امکان اعلام سریع، شفاف و ساده نیازها فراهم شده است. شرکت‌هایی که توان تأمین دارند نیز می‌توانند در کوتاه‌ترین زمان اطلاع‌رسانی و اقدام کنند. افزایش حجم این تبادلات، منجر به رشد تعاملات اقتصادی درون‌گروهی و در نهایت افزایش درآمد شرکت‌ها شده است. به همین دلیل، در جلسات پایشی منظم شرکت‌ها، یکی از محورهای اصلی بررسی، همین تعاملات شکل‌گرفته میان شرکت‌های تابعه است.

تداوم همکاری در مسیر یکپارچه‌سازی

در مسیر یکپارچه‌سازی سیستم‌های اطلاعاتی و مدیریت یک ساختار پیچیده و چندلایه، تداوم همکاری با چارگون نقش مهمی ایفا کرد. با وجود تفاوت در نیازها و انتظارات در مقاطع مختلف، امکان ادامه مسیر و حرکت مرحله‌به‌مرحله فراهم شد. نتیجه این روند، شکل‌گیری زیرساختی پایدار است که امروز بخش قابل توجهی از ارتباطات و فرایندهای سازمانی بر آن استوار است؛ زیرساختی که بدون این تداوم، مسیر تحول دیجیتال مجموعه می‌توانست متفاوت باشد.